Hikayesi herkesin ki gibi başlamıştı aslında normal bi ailenin ortanca çocuğu olarak hayata başlamıştı Aren.Bebekliği herkesinki gibiydi fakat onu herkesten farklı kılacak şey onun 15. yaş gününde yaşanmıştı herkesten farklı bir hayat yaşayacaktı fakat henüz haberdar değildi olacaklardan.
Ankara’da sıradan bir gündü yine.Saat sabah 6.30 Güneşin bile doğduğundan haberi yokken Aren çoktan okul için hazırlanmaya başlamıştı,kahvaltısını yapmış hatta üstünü bile giymişti annesi bu duruma biraz şaşırmıştı doğrusu,genelde ya geç kalkar yada okula gitmemek için uğraşırdı fakat bugün ilginç bir şekilde erkenden hazırlanmış ve gitmek için can atıyordu doğru ya bugün onun doğum günü herşey çok güzel olacak diye içinden geçirip duruyordu.Ayakkabılarını giydi çantasını sırtladı ve okula doğru bisikletiyle yola koyuldu.Okula vardı hızlıca sınıfına çıktı ve içeri aceleci bir şekilde girdi sınıftaki arkadaşlarının onun doğum gününü kutlamasını umuyordu aslında ama arkadaşları hergün yaptıkları şeyleri yapıyorlardı ve kimse Aren’in doğum günü hakkında birşey yapacakmış gibi durmuyordu biraz kırılmıştı ama bozuntuya vermeden yerine oturdu ve ders saatinin gelmesini bekledi belki edebiyat hocası onun doğum gününü hatırlardı.Ders başlamıştı fakat edebiyat öğretmenleri sınıfa gelmedi biraz daha süre geçti fakat öğretmen ortalıkta yoktu Aren merakına yenik düşerek sınıf başkanının uyarılarına rağmen sınıfı terk etti ve edebiyat hocasını aramaya başladı bu merakına sebep olan tek şey ise öğretmeninin onun doğum gününü hatırlayabilecek olması umuduydu fakat öğretmenini bulamadı o sırada tuvalete girip sabah erken kalktığı için yıkayamadığı yüzünü yıkamaya karar verdi tuvalete girdi suyu açtı gözünü kapattı ve avucuyla aldığı suyu yüzüne çarptı tekrar suyu avucuna aldı gözünü kapadı ve yüzüne çarptı sonra yüzünü kuruladı ve gözlerini tekrar açıp aynaya baktı saçını düzeltti ve sınıfa doğru yürümeye başlamıştı fakat bir terslik sezmişti tüm okul sessizliğe bürünmüş ve sınıflar boşalmıştı fakat herkesin çantası,defteri sırasında ve yerindeydi o an konferans’a indiklerini düşünmüştü çünkü bunun başka açıklaması olamazdı.Konferans’a doğru merdienlerden aşşağı indi ve konferans salonun büyük ve ağır kapılarını yavaşça açtı,içeri girdi ve kimse yoktu evet herkes sanki bir göz kırpışı ile toz olmuştu. Korkuyla yukarıya,sınıfına çıktı eşyalarını toplamaya başladı sınıf arkadaşları da yoktu kimse yoktu cam kenarında oturduğundan dışarıya baktı ve gördükleri karşısında korkudan yere yığıldı havada uçan uçaklar yere çakılmış hareket halindeki araçlar çarpışmış ve her taraf cehennem gibi olmuştu bazı araçlar yolun ortasında ve kapısı açık halde bulunuyordu sanki biri bi anda kaçmaya çalışmış gibiydi telefonunu aldı çantasını topladı ve okuldan ayrıldı hızlıca eve doğru yola koyuldu yokuş aşşağı hızlanmaya başladı ve gözü biraz uzaktaki otoyolda sıkışmış binlerce arabaya takıldı kafasını çevirdi ve her saniye daha da kafası karışarak eve doğru gitmeye devam etti evinin de bulunduğu siteye girdi güvenliğin bulunduğu klubede boştu ama güvenliğin kahvesi hala sıcak, üstünden duman tütüyordu daha da şaşırmıştı herkes bi anda yok olmuştu herhalde cebinden anahtarını çıkardı ve binasından içeri girdi anahtarındaki çipi okuttu ve asansöre bisikletiyle beraber bindi ve dairesinin olduğu kata çıktı bisikleti kapının kenarına koydu,anahtarı kapının deliğine soktu ve çevirdi kapı açıldı içeri girdi ayakkabılarını çıkarttı ve ailesini evde aramaya başladı fakat yine kimse yoktu televizyon açık masanın üstünde duran tabakta yarım kalmış sahanda yumurta ve yarısı içilmiş çay.Masanın üstünde duran bir şey dikkatini çekti Aren’in abisinin telefonu, ekranında birine mesaj yazarken ki hali ile açık kalmış ve yazılan mesaj yarım kalmıştı mesajda “dışarıdan gelen sesle irkildim.Pencereye doğru koştum ve” yazıyordu ilk başta kafası karışmıştı neden bahsettiğini anlayamamıştı abisinin.Sonra oda abisinin yaptığı gibi pencereden dışarı baktı ve neden bu kadar irkildiğini anlamıştı biraz önce okuldan eve doğru gelirken gördüğü manzara dan başkası değilde abisinin gördüğü ama mesaj da dışarıdan gelen sesle irkildim diyordu arabalarla dolu yol yüksek seviyeli bir ses çıkartmak için çok uzaktı derken bi yolcu uçağının çakıldığını gördü ve o an anlamıştı hangi olayın bu kadar yüksek ses çıkarttığını sonra aklına annesini ve amerikadaki amcasını aramak geldi ve ikisinide aramıştı fakat ikiside cevap vermemişti bu onun tüm dünyada tek kaldığının kanıtı olmuştu onun için.Sakince yatağına gitti kafasını yastığına koydu ve bunların beyninin ona oynadığı bir oyun olmasını umaraktan uyumaya çalıştı ama düşünmeden duramıyordu şimdi ne olucak kimse kalmadı ilk önce sevinmişti herşey benim,kimse için ödev yapmak zorunda değilim özellikle ingilizce ödevi yapmak zorunda değilim diye sevindi sonra yavaş yavaş negatif düşünceler anlık mutluluğunun yerini almıştı ve kalp atışının hızı arttı biraz zaman sonra nihayet uyuklayabilmişti biraz olsa bile.Uyandığında ilk yaptığı şey telefonundan saate bakmak oldu sonra yine tuvalete gidip elini yüzünü yıkadı ve mutfağa gidip televizyonu açmıştı haber kanallarının çoğunda yayın yoktu,yayın olanlarda ise eski haberler vardı diğer kanallar çekiyordu ama canlı yayın yapması gereken hiç bir kanal yayın yapmıyordu ekran siyah ve üzerinde”sinyal bulunamadı”yazıyordu fakat bu sefer şaşırmamıştı artık kesin emindi yaşayan tek insan o kalmıştı.Onu anladığı anda kendisine sokaktan en istediği arabayı alıp gezme fikri gelmişti aklına ilk,evden çıktı ve otoyola doğru ilerlemeye başladı hala içinde korku vardı ama bu Areni durdurmadı ve son hız yürümeye devam etti otoyolun kenarına geldi kapısı açık bir BMW’ye bindi anahtar kontağın üstündeydi şansına kontağı çevirdi ve o muhteşem motor sesiyle rahat bir nefes aldı ve gaza basıp gitmeye başladı ilk yapmak istediği şey yurt dışını gezmek olucaktı fakat gezebilmek için önce yiyecek ve içeceğe ihtiyacı vardı ilk gördüğü merkete dopru yanaştı arabayı durdurdu el frenini çekti ve araçtan indi market kilitliydi kapısını yerden aldığı büyük taş ile kırdı ve içeri girdi dolaptauzun ömürlü ne varsa topladı bir sürü içecek aldı ve tekrar arabayı binip arabayı çalıştırdı,yola koyuldu sonra yakıta ihtiyacı olucağını düşünerek ilk benzinlikte arabanın yakıt deposunu tamamına kadar dizel yakıt ile doldurdu ve tekrar yola koyuldu yaşına göre iyi araba kullanıyordu boyu araba kullanabilmek için yeterince uzundu hatta bacakları biraz sıkışıyordu bile.Almanyaya gitmek istiyordu ilk önce Yunanistandan geçicekti sonra da diğer avrupa ülkelerinden kendine bir harita aldı ve istanbul otobanına çıkmıştı önce istanbula gidicekti oradanda yunanistana geçicekti yola ulaştı gaza bastı ve BMW’nin o büyüleyici motorunun sesi ile kendine gelmişti yine yola devam ederken etrafta yolun kenarına uçmuş bir sürü araç görmüştü daha da meraklanmıştı sonra çok yavaş gittiğini düşünerek gazı kökledi fakat henüz genç olan aklının düşünemediği şey ileridekide virajdı frenlere asıldı fakat maalesef o kadar hızlı yavaşlayamadı ve bariyerlere doğru girdi araba ile beraber uçtu ve yolun kenarındaki toprak yere yuvarlandı bilincini kaybetmişti sonra kafasının içinde bir alarm sesi yankılandı ve uyandı hastanedeydi ve her tarafına tüpler bağlıydı kafasını kaldırdı ve karşısındaki hemşireye nerde olduğunu ve kendisine ne olduğunu sormuştu duyduğu cevap onu şok etmişti okul tuvaletinde yüzünü yıkarken ayağı kaymış başını vurmuş ve orada bilincini yitirmişti ambulans çağırılmış ve hastaneye getirilmişti doktorlar bilincinin açılmasını beklemişti fakat neredeyse 7 seneye yakın komada kalmıştı uyandığında 22 yaşındaydı ve telefonu artık güncellenmiyecek duruma gelmişti kendisine motor alabilmek için biriktirdiği parayla anca akşam yemeyi yiyebileceğini duyunca daha da şok olmuştu 1 hafta içerisinde hastaneden taburcu olmuştu ve hemen ailesinden birini aramıştı herşey yerli yerinde ve herkes yaşıyordu fakat hala biriktirdiği paranın ne kadar değersizleştiğini anlamak istemiyordu
Hikayenin sonunda Aren psikoloji doktoru olmuş ve herkese eğitime geç başlayan birinin bile yaşadığı küçük bir kaza sonucu geleceğini ne kadar değiştirebileceğini göstermişti.Kim bilir belki de bu yüzden en iyi psikoloji doktorlarından biri olacaktı