Gül, o sabah odaya dolan tuhaf bir ışıkla uyandı ve acı gerçeği fark etti. Bu parlak ışığı yayanlar uzaylılardı. Gül hemen kıyafetlerini değiştirdi ve dışarı koştu. Bir de ne görsün: Işığın kaynağı elmastan yapılmış bir mekikti.
Gül, uçan bir şeye ihtiyacı olduğunu anladı ve hemen bir uçak aldı. Uzaylılarla birlikte gökyüzüne yükselirken nişan aldı. Daaat! Uzaylıların elmas mekiği ikiye ayrıldı, fakat bir sorun vardı. Mekik kırılmamıştı; aksine çoğalmıştı. Gül, her ateş ettiğinde mekiğin sayısının arttığını fark etti.
Bunun üzerine nişan atıcısını kapattı ve bu mekiğin nasıl bir teknolojiye sahip olduğunu anlamaya çalıştı. Sonunda gerçeği keşfetti: Mekikte bir kopyalama sistemi vardı. Tekrar nişan aldı ve pat! Nişan atıcısıyla kopya yapıcıyı vurdu. Ardından ikinci bir atışla mekiği etkisiz hâle getirdi.
Günü kurtarmıştı. Ne yazık ki bu sırada bileğini burkmuştu.