Arkadaşım,
Şu an bu mektuptaki sözleri sana telefonla söylemiyorum çünkü telefonun yok. İnan ki bu yazıyı mektupla göndermek benim için hiç kolay olmadı. Bu mektubu sana tekrar ısrar etmek için yazdığımı bilmeni istiyorum.
Konuya başlayayım. Bak cancağızım, bu hayat sana gerçekten zor gelmiyor mu? Yani sarımsakların seni vampirlerden koruyacağına inanman, evdeyken bile hâlâ geleneksel kıyafetler giymen… İnternetten alışveriş yapmıyorsun, tamam da AVM’den de alışveriş yapmıyorsun. Yemeklerini hâlâ Meksika tarzı yapıyorsun ve gelenleri acıyla resmen zehirliyorsun.
Bu mu yani? Sana yalvarırım, bir kere olsun hamburger, pizza ya da sosisli ye. Bizimle birlikte AVM’ye gel, lütfen! Bütün bunların senin için değilse bile bizim için ne kadar zor olduğunu bilmiyor musun? Annen bile AVM’lerde geziyor.
Bu hayat… Bu hayatı neden seçtin? Zor, anlamsız ve diğerlerinden farklı bir hayatı yaşamayı neden istedin? Ne olur, bir kere de bizimle AVM’ye gel.
NOT: Yarın saat 18.30’da evinin karşısındaki AVM’deyiz.
Sevgiler…
Gültan
