400 metre yarışı için hazırlanıyordum. Depar taşına çıktım, kalbim hızlıca çarpıyordu, oldukça korkuyordum. Hazırlanma sinyali geldiğinde, derin bir nefes alarak odaklandım. Sonra çıkış sinyali çaldı ve herkes suya atladı. Yarış başladı, saniyelerle yarışıyordum, her adımda daha fazla zorlanıyordum. Bir an için “Bir mucize gerçekleşse…” diye düşündüm. Ancak o an içimdeki gücü hatırladım; pes etmemem gerektiğini düşündüm ve tüm gücümü ortaya koydum. İçimdeki güçle hızlandım, kendimi zorlayarak finiş çizgisine doğru ilerledim. Ve sonunda, birinci oldum!
Madalyamı almak için gidip anneme sarıldım. O anın mutluluğu ve gururu, tüm zorluklara değmişti.
( Bu hikaye, gerçek bir yaşam deneyiminden uyarlanmıştır.)
(Visited 24 times, 1 visits today)