Cumartesi sabahı odamda oyuncaklarımla oynarken sessizce vakit geçiriyordum. Annem mutfakta kahvaltı hazırlıyordu. Babam da bahçede çiçekleri suluyordu.
Dışarıdan gelen bir sesle irkildim. Pencereye doğru koştum. Camdan dışarı baktığımda çok tatlı bir manzara gördüm. Bahçemizdeki erik ağacının dalında minik bir kedi yavrusu takılıp kalmıştı. Korkudan miyavlayıp duruyordu.
“Anne, baba çabuk gelin!”diye bağırdım. Babam hemen merdiveni getirdi. Annem dikkatle ağaca tırmandı ve küçük kediyi kurtardı. Yavru kedi bembeyaz tüylüydü ve çok acıkmıştı. Annem ona mama verdi. Kedicik hemen karnını doyurdu ve kucağıma yattı. Mırıl mırıl ses çıkarıyordu.
Onun sokakta kalmasına izin veremezdik ama zaten evde 4 tane kedimiz vardı. Bu nedenle onu sahiplendirmemiz gerekiyordu. Annem hemen bir sahiplendirme ilanı açtı ve ona çok güzel bir aile buldu. Kediciği sahiplenen aile ona “Pamuk” adını verdi. Artık onun da onu çok seven bir ailesi vardı.
Gerçekten de en güzel cumartesi sabahımdı!