Merhaba Günlük
(25 Mart 2026) Mars’a Geliş
2025 yılında, insanlar kaynakların tükenmesi nedeniyle büyük bir krizle karşı karşıya kalmıştı. Bilim insanları, Mars’ta koloniler kurarak insan yaşamını sürdürebilmek için bir çözüm geliştirmeye karar verdiler. Doğanın yeniden kendini toparlamasını beklerken, Elon Musk sayesinde yaşam alanları kuruldu. 5 gün sonra biletlerimiz verildi ve yolculuğumuza başladık. Normalde Mars’a ulaşmak 1,5 yıl sürecekken, bu yolculuk yalnızca 1 ay sürdü. Uzayı ve gezegenleri görmek büyüleyiciydi. Bir ay sonra Mars’a varmıştık. Yerleşim alanlarımıza yerleştik. Mars, düşündüğüm kadar kötü bir yer değildi. Birkaç gün dinlendikten sonra garip yaratıklar görmeye başladık. Bilim insanları atmosferi düzeltmeye çalışırken (ki bunu başardılar) bu yaratıklar ortaya çıkmıştı. Yaratıklar bize doğru yaklaşıyorlardı. Başta korktuk ama bir kaç kişi dışarı çıkıp onlarla konuştuğunda, bize zarar vermeyeceklerini ve burada yaşamak istediklerini söylediler. Onları yanımıza aldım ve birlikte yaşamaya başladık. Onlar, su üretmeyi öğretmişti ve böylece su kaynaklarımız hiç tükenmeyecekti.
(25 Mart 2027) Felaket
Mars’a gelişimizin birinci yıl dönümünü kutlamak için parti düzenledik. Sabah uyandığımızda, bir sallantı ile uyandık ve deprem olduğunu fark ettik. Başta büyük bir şey olmayacağını düşündük ama işler öyle gitmedi. 300 km uzaklıkta bir volkan vardı ve patlama sesini duyduk. Neyse ki, sadece dumanları geliyordu. Bir grup mineral toplamak için yola çıktık ve yolculuğumuzun başında bir nokta bulup kazmaya başladık. Kazmaya yeni başlamışken, demir ve bakır bulduk. Mineralleri topladıktan sonra grubumuzdaki bir kişi kazmaya devam etti. Ancak kazarken, her yerden lavlar fışkırmaya başladı ve o kişi hayatını kaybetti. Onun için cenaze töreni düzenledik ve mineraller işlenerek aletler yapıldı.
(20 Ekim 2030) Yeni Varlıklar
Kolonimizle ve kurtardığımız canlılarla birlikte vakit geçiriyorduk, birden uzaklarda, insan gibi ama farklı yüzleri olan bir varlık gördük. Yanımızdaki kişiler, onların uzaklarda bir yerde yaşadığını söyledi. Bazı kişiler, onların yanına gitmeye karar verdi, ancak onlara saldırdılar. Hızla silahlarımızı alıp onlara karşılık verdik ve onları kölemiz haline getirdik. Artık onlar bizim çiftçilerimiz ve diğer işlerde çalışan kişilerimizdi. Nerede yaşadıklarını öğrendik ve hepsini kölemiz yaptık.
(23 Nisan 2035) Yeni Zorluklar
Bir bilim insanı olarak kum fırtınalarının ne zaman geleceğini tahmin edebiliyordum ama sabah kalktığımda karşılaştığım şey farklıydı. Uzayda, bize doğru yaklaşan bir cisim fark ettim. Bilgisayarımı açıp, bunun bir asteroit olduğunu öğrendim. Ama gelmesine bir ay vardı, ya da öyle sanıyorduk. Gerçekte, sadece 10 gün vardı. Asteroitten verim alabilmek için birkaç füze gönderip küçük parçalara ayırmamız gerekiyordu. Planımı paylaştım ve hemen füze hazırlıklarına başladılar. Koloniyi korumak için bariyerler kurduk. Asteroit inmişti ve içindeki tüm mineralleri aldık. Beş gün sonra 8.5 büyüklüğünde bir deprem oldu. Neyse ki bu tür olaylara alışmıştık çünkü kolonilerimizi 10 büyüklüğüne dayanacak şekilde inşa etmiştik. Bir drone ile volkanın durumunu inceledik ve çok fazla hareketlenme olduğunu fark ettik. Üzerine, 4 saat sonra bir kum fırtınası gelecekti. Volkan patlamadan yaklaşık 3 saat önce güvenlik bariyerlerini lavlara dayanıklı malzemelerle güçlendirdik. Patlama ve kum fırtınasını başarıyla atlattık. Uydulardan Dünya’ya baktık ve 1,5 yıl içinde orada tekrar yaşanabilecektik.
(23 Ekim 2036) Dünya’ya Dönüş
Sonunda Dünya’ya dönmüştük ve her şey normale dönmüştü. Tüm ülkeler, bir daha Dünya’ya zarar vermeyeceklerine dair anlaşmalar imzalamışlardı. Artık ailemle vakit geçirebilecektim. Günlüğümü Kızılırmak Nehri’ne bırakıyorum. Eğer bunu okuyorsanız, muhtemelen köyümde yaşıyorumdur.
Doç. Dr. Aras Altun