Bir gün ben uyanınca herkesin aynı dili konuştuğunu fark ettim. Bu çok güzeldi. Artık her yere bir dil öğrenmeden gidebilirdim. Çok heyecanlıydım. Artık okulda İngilizce, Rusça, Almanca yoktu, sadece o dilin dersleri vardı. Çok mutluydum. Annemle ve babam ile başka bir ülkeyi gezmek için oraya gidecektik. Arkadaşlarım artık dünyada sadece bir alfabe olduğunu bilmiyorlardı.
Günler geçtikçe herkes bir yolla kullandığı diğer alfabeleri unutuyor, bu alfabeyi öğrenmeye başlıyordu. Televizyonlarda, kitaplarda ve telefonlarda bile sadece bu yeni alfabe vardı. Herkes bu yeni alfabeyi kullanınca her şeyin karışacağını baştan biliyordum. Artık Amerika’da yaşayan kişiler Türkiye’de yaşayan bir birey gibi konuşacak ve her ülke kendine özgü dilini kaybedecek ve bir daha görülemeyecek bir şekilde kaybolacak. Kültürler yavaş yavaş birbirine benzeyecek, eski masallar ve şarkılar unutulacaktı. Bu yüzden de herkes aynı dili konuşsaydı büyük sorunlar çıkabilirdi.
