Dünya her geçen gün daha kötü bir hale geliyordu. İnsanlık bitmeye daha çok yaklaşıyordu. Bütün ülkeler bir savaşın içindeydi ve 3. dünya savaşının başlamasına çok az kalmıştı. İnsanlar endişe içinde evinden çıkmaya korkuyordu.
Dünyanın her yerinde savaş haberleri konuşuluyodu. Ülkeler bütün 18 yaşını doldurmuş erkekleri askere alıyor onları çok ağır bir eğitimden geçirip savaşa hazırlıyordu. Bunlar yaşanırken birbilerini bombalayan ülkelerden sonra sıra bizim ülkemize gelmişti. Ülkede insanlar telaş içinde etrafta koşuştururken ilk bomba başkentin tam ortasına düşmüştü. Binlerce insan can vermişti ve herkes savaş için hazırdı. Ölenler ardından yas tutarken bir yandan da vatandaşlar kalacak güvenli yerler alıyordu. O günün gecesi evimde yatmak üzereyken dışarda birinin bağırmasını ve silah sesine benzer bir ses duydum ve dışarıdan gelen sesle irkilerek pencereye doğru koştum. Pencereden dışarıya baktığımda ise farklı ülkenin askerleri ülkemize girmiş ve işgal ediyordu. Bunu gördükten sonra hemen toparlanıp annemle dışarıya çıkıp kaçmaya başladık. Annem beni bir varilin içine sakladı ve kendisi yakalandı. Gözümün önünde askerler tarafından esir alındı ve götürüldü. Biraz bekledikten sonra varilden çıkıp uzaklara doğru kaçtım.
Uzun bi süre sonra kimsesiz aç ve susuz kaldım fakat annemi kurtarmak için ilerlemeye devam ettim. Bir süre sonra uzakta bir ev gördüm ancak çok açtım ve susuzdum. Havada bir o kadar soğuktu tam eve varmama birkaç adım kaldığında gözlerim karardı ve bayıldım. Uyandığımda beyaz,sıcak bir yerdeydim. Burada öldüğünü gördüğüm insanlar vardı ve o an anladım ki ölmüştüm.