Son zamanlarda insanlar bayram tatillerini, akrabaları ziyaret etmek yerine ailece tatile çıkarak değerlendirmeyi tercih ediyor. Bu durum bence tamamen yanlış değil, çünkü günümüzde insanlar iş ve okul yoğunluğundan dolayı tatil dışında dinlenmeye pek zaman bulamıyor. Sürekli bir koşuşturma içinde eve dönmek, ardından aynı tempoyla devam eden bir döngü içinde yaşamak oldukça yorucu olabiliyor. Bu yüzden ailece birkaç günlüğüne şehirden uzaklaşmak, birlikte vakit geçirmek adeta bir terapi etkisi yaratıyor.
Ancak bu yoğun tempoya rağmen, hayatımızda çok önemli bir yer tutan akrabaları ihmal etmemek gerektiğini düşünüyorum. Zor günlerde yanında olan, dertleştiğimiz, geçmişimizi paylaştığımız insanlarla bayramda bir araya gelmek, küçümsenmemesi gereken bir gelenektir. Bu ziyaretler, hem aile bağlarını güçlendirir hem de çocuklara değerli bir kültürel miras aktarır.
Bence ideal olan, hem aileyle birlikte kısa bir tatil yapmak hem de bayramın ruhuna uygun şekilde akrabalarla görüşmeyi ihmal etmemektir. Bayramda büyüklerin ellerini öpmek, hal hatır sormak ve belki de harçlık almak, yazılı olmayan ama toplumumuzda yer etmiş önemli bir gelenektir. Ne yazık ki bu tür gelenekler, geçmişe kıyasla günümüzde giderek azalmaktadır. Bu da kültürel değerlerimizin öneminin zamanla göz ardı edildiğini göstermektedir.
Sonuç olarak bayram tatilleri sadece dinlenmek ve eğlenmek için değil, aynı zamanda sevdiklerimizi görmek, bağlarımızı kuvvetlendirmek ve geleneklerimizi yaşatmak için büyük bir fırsattır. Bu değerlerin korunması, hem bugünkü ilişkilerimiz için hem de gelecek nesillere örnek olmak adına önemlidir.